گرفتن دکترا و مشکلات بهداشت روان
چالش های گرفتن دکترا می تواند برخی از مشکلات جدی بهداشت روانی، از جمله افسردگی را تحریک کند.
“من از درس و مدرسه خسته و بیزارم!” یک شکایت مشترک برای کل دانش آموزان است، اما وقتی یک دانشجوی دکترا این حرف را می زند، نشانه دیگری است.
بر اساس تحقیقات اخیر منتشر شده در ژورنال Research Policy، مشکلات بهداشت روان در دکترا نسبت به افراد با تحصیلات بالا یا به طور کلی، کارمندان و دانشجویان با تحصیلات عالی، شیوع بیشتری دارد.
این مطالعه نگرانی ها را در مورد تأثیر شرایط کار دانشگاهی بر سلامت روان، به ویژه در مقطع دکترا برجسته می کند.
محققان از 3659 نفردر رشته های مختلف دکترا با استفاده از یک پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-12)، با 12 سوال غربالگری سلامت روانی که رفاه و پریشانی روانی بالقوه فرد را با توجه به اختلالات بهداشت روان ارزیابی می کند، تحقیق کردند.
سوالات GHQ بر روی علائم افسردگی و اختلال عملکرد اجتماعی، از فشار مداوم و ناراحتی تا عدم تمرکز و از دست دادن اعتماد به نفس متمرکز بود.
محققان با استفاده از نسخه GHQ که نیاز به وجود چهار علامت برای در نظر گرفتن فرد به عنوان بیمار است، دریافتند که 32 درصد دانشجویان ارزیابی شده در معرض خطر ابتلا به اختلال روانپزشکی شایع، یعنی افسردگی بودند. برخی از احساسات رایج، مشکلات خواب به دلیل نگرانی و ناتوانی در عبور از مشکلات و لذت بردن از فعالیت های روزمره بود.
با توجه به داده های سازمان بهداشت جهانی، سی و دو درصد مبلغ قابل توجهی است، زیرا افسردگی دلیل اصلی بیماری و ناتوانی در جهان است.
دلایل ایجاد مشکلات روانی برای دانشجویان دکترا
آسان است تصور کنید که حجم سنگین کاری آکادمیک همه فشارها را ایجاد می کند، اما محققان دریافتند که محیط کار و سیاست های سازمانی نیز در ایجاد مشکلات روانی نقش دارند.
مشکلات تعادل کار و خانواده، خواسته های بالای شغلی، کنترل شغل، سبک رهبری (و حتی فرهنگ تصمیم گیری تیمی همه از عوامل مرتبط با مشکلات بالقوه بهداشت روان بودند.
نویسندگان این تحقیق نمی گویند که کار در دانشگاه یا ادامه تحصیل در مقطع دکترا برای سلامتی شما مضر است. اما یافته های آنها نشان می دهد عوامل استرس زا برای دکترا زیاد است. اگر برای دانشجویان دکترا شرایط کار و چشم انداز شغلی ناکافی است، ممکن است سلامت روانی آنها نمره ای نداشته باشد.
جالب است بدانید:
در سطح جهانی، کشورهای کم درآمد دارای 0.05 روانپزشک در هر 100.000 نفر هستند و میزان روانپزشکان در کشورهای پردرآمد 170 برابر بیشتر است.
